De DMC-L1 is een 7.5 megapixel tellende camera, met ‘Supersonic Wave Filter’ en het ‘four-third’-systeem.

De ‘Supersonic Wave Filter’ zorgt ervoor dat er geen stof aan de sensor blijft hangen, zodat deze niet meer handmatig gereinigd moet worden.
Aangezien dit voor de meeste hobbyisten nog steeds een netelige klus is, kunnen we deze feature enkel toejuichen.

Het ‘four-third’-systeem is een nieuwe, universele, mount, waar ook Olympus gebruik van maakt.
Lenzen gemaakt voor de ‘four-third’-mount kunnen dus op iedere camera met deze mount gebruikt worden, ongeacht het merk.

Panasonic wil zich verder nog onderscheiden van de concurrentie door de aanwezigheid van een flitser die je naar boven kan richten (het zogenaamde ‘bouncen’) en de aanwezigheid van een ‘live-view’ functie.
Dankzij deze functie kunnen foto’s genomen worden met behulp van het LCD-scherm, zoals het bij de compactcamera’s en Olympus’ E-330 ook het geval is.

De interne verwerking van de foto’s gebeurt met behulp van de Venus Engine III.

Het valt waarschijnlijk op dat de DMC-L1 nogal wat features deelt met de E-330; de toekomst zal uitwijzen of dit op het vlak van prestaties ook het geval is.

Last but not least is er nog de kitlens met een bereik van 14-50mm (rekeninghoudend met de cropfactor van de DMC-L1 wordt dit 28-100) en diafragmawaarden f/2,8-f/3,5.
Voor een kitlens betekent dit een nooit geziene lichtsterkte. De lens, die vervaardigd is door Leica, is ook voorzien van een stabilisatiesysteem.
Tel dit alles op en het gerucht dat de lens de helft van de adviesprijs van 2000 dollar voor zijn rekening neemt, zou wel eens kunnen kloppen.